ضد سرکوب کننده سیستم ایمنی

کشف تازه در سیستم ایمنی و درمان سرطان

آیا با عوامل ضد سرکوب کننده سیستم ایمنی می‌توان سرطان ریه را برای همیشه درمان کرد؟

سیستم ایمنی بدن، نخستین خط دفاعی در برابر عفونت‌های ناشی از باکتری‌ها، ویروس‌ها یا سرطان‌ها است.

به هر حال برخی از سرطان‌ها، سیستم ایمنی را فریب می‌دهند تا بتوانند از آن رهایی پیدا کرده و در بدن گسترش یابند.

سرکوب کردن سیستم ایمنی توسط تومورها

روش جدید مقابله با تومورها توسط عوامل ضد سرکوب کننده سیستم ایمنی

تومورهای بدخیم با سرکوب سلول‌های ایمنی ضد تومور در مجاورت خود، می‌‌‎توانند بقا و گسترش خود را افزایش دهند.

اما مطالعه‌‎ای که توسط محققان انجام شده است، روش جدیدی را برای مقابله با اثر سرکوب کننده سیستم ایمنی کشف کرده است.

در این مطالعه که در ۲۰ سپتامبر در «نیچر کنسر» منتشر شد، محققان مجموعه‌ای از عوامل ضد سرکوب کننده سیستم ایمنی را شناسایی کردند.

این عوامل می‌توانند توسط سلول‌هایی به نام سلول‌های «کلارا» ترشح شوند.

سلول‌های کلارا، سلول‌های حاوی گرانول‌های ترشحی هستند كه پروتئين‌هايی ترشح مي‌كنند.

این پروتئين‌ها نایژک را در برابر مواد اكسيداتيو و التهاب حفاظت می‌كنند.

آن‌ها در موش‎‌هایی که مبتلا به سرطان ریه بودند، نشان‎‌دادند که:

سلول‎‌های کلارا، عملکرد سلول‎‌های سرکوب کننده سیستم ایمنی، موسوم به سلول‌‎های سرکوب‌کننده مشتق از میلوئید (MDSC) را مهار می‎‌کنند.

مهار “MDSC ” منجر به افزایش تعداد سلول‌‎های «تی» ضد تومور در محل تومور شده و اثربخشی ایمونوتراپی را تا حد زیادی بهبود می‌‎بخشد.

دکتر ویوک میتال، نویسنده ارشد تحقیقات در مرکز سرطان ریه می‎‌گوید:

«این عوامل ترشح شده از سلول‎‌های کلارا می‌‎توانند سلول‎‌های سرکوب کننده سیستم ایمنی را خنثی کنند»

همچنین استاد پژوهش جراحی قلب در پزشکی ویل کرنل می‌‎گوید:

«ما از امکان توسعه این عوامل سلولی برای درمان سرطان، بسیار هیجان زده هستیم.»

این تحقیقات بخشی از یک تلاش علمی گسترده در دهه‌‎های اخیر برای یافتن راه‎‌‌هایی برای تقویت سیستم ایمنی بدن در برابر سرطان است.

این تلاش، درمان‏‌هایی مانند «مهارکننده‌‎های بازرسی ایمنی» را به همراه داشته است که تا حدی اثرات سرکوب کننده سیستم ایمنی تومورها را برطرف می‎‌‌کند.

سرکوب سیستم ایمنی

یافته‌های اخیر مطالعات دانشمندان برای درمان سرطان

همچنین در سال‌‎های اخیر، انکولوژیست‏‌ها مشاهده کرده‌‏اند که:

اشعه یونیزه، مدت‏‌هاست یک درمان استاندارد برای بسیاری از سرطان‎‌ها است.

این اشعه می‎‌تواند به این فرایند کمک کند و اثربخشی درمان‌‏های مهارکننده‎‌های بازرسی ایمنی “ICI” را افزایش دهد.

در مطالعات جدید، دانشمندان از موش مبتلا به کارسینوم ریه سلول غیر کوچک (شایع‌ترین نوع سرطان ریه) استفاده کردند.

آنها ابتدا دریافتند که این اثر در دوز متوسط اشعه به اوج خود رسیده و باعث چهار برابر شدن نسبت “ICI” تا ۴۰ درصد شده است.

برای تأیید ارتباط این یافته‌‎های آزمایشگاهی با سرطان‏‌های انسان، محققان دست به آزمایش بالینی زدند.

آنها سرم خون نمونه‌‏گیری شده از بیماران مبتلا به سرطان ریه را در آزمایش بالینی پرتودرمانی به علاوه “ICI” مشاهده کردند.

مشاهدات نشان می‌داد که:

سطح مولکول “CC10″در اکثر بیمارانی که پس از درمان، بهبود یافته‌‏اند به طور قابل توجهی افزایش یافته‌است.

مولکول “CC10” در واقع محصول اصلی سلول‎‌های کلارا است که می‎‌تواند به بهبود بیماران کمک کند.

اما این مقدار در بیمارانی که بهبود نیافته‌اند، صفر است.

اکنون محققان امیدوارند که این مولکول‎‌های ترشح شده بتوانند نه تنها برای بیماران مبتلا به سرطان ریه بلکه برای بیماران مبتلا به سایر سرطان‏‌ها نیز تاثیرگذار باشند.

این مولکول‎‌ها همچنین ممکن است به عنوان نشانگرهای زیستی برای پیش بینی پاسخ به پرتودرمانی ترکیبی و ایمونوتراپی مفید باشند.

 

گردآورنده: مریم جلالی

مترجم: غزل رضازاده

 

منبع: sciencedaily

 

بیشتر بخوانید:

درمان سرطان پروستات در ۵ جلسه

تاثیر ویتامین D بر سرطان!!

سرکوب تومورها توسط ژن دخیل در بیماری پارکینسون

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *