ژنتیک

کریسپر و جاودانگی

 

بررسی روند پیری در سطح سلولی

در حوزه بیولوژی، اگر بخواهیم با مرگ مقابله کنیم، باید ابتدا به این نکته توجه کنیم که روند پیری

از سطح سلولی آغاز می‌شود. در واقع بعد از تقسیمات سلولی متوالی، تلومر ها‌یی که محافظت

از کروموزوم‌ها کار اصلی آنها می‌باشد، تضعیف شده و کوتاه می‌شوند و نسبت به آسیب ها و بیماری

ها حساس تر خواهند بود.
تحقیقاتی که اخیراً بر روی دستکاری تلومرها انجام شده حاکی از موضوع متوقف کردن روند پیری

می‌باشد.
زمانی که تاثیر این ناحیه (تلومر) در DNA بر روی پیری با استدلال افزایش سن و کوتاهی DNA؛

مشخص شد، محققین و دانشمندان تصور کردند که در صورت افزایش طول DNA می‌توان جاودانگی

را به انسان بخشید.فرآیند پیری در سطح سلول
اما در نهایت مثل هر دستکاری ژنتیکی ، به نتیجه‌ای رسیدند که که این کار می تواند پیامدهای جبران

ناپذیری مثل سرطان ها را در فرد ایجاد کند.
پس در عین حال که برای افزایش طول DNA مطالعاتی انجام می‌شود، باید حفظ اندازه مناسب هم در

آن مدنظر قرار داده شود .
این مطالعات همزمان با مطرح شدن علم ویرایش ژن با نام CRISPR/Cas به محققان و دانشمندان

توانایی ایجاد تغییرات ژنی را در سلول های حیاتی داد.

این موضوع باعث شد که همگی ما از خود بپرسیم: اگر جاودانگی در انسان اتفاق بیوفتد؛ بقیه عمر

خود را چگونه سپری خواهند کرد؟ یا اینکه جاودانگی چه تاثیری در زندگی ما خواهد داشت؟ و یا حتی

با کشف این تکنولوژی، مفهوم مرگ و زندگی چگونه قابل توجیه خواهد بود؟

جامعه علمی با کشف تکنیک کریسپر و تغییر ژنتیکی، دچار تحولاتی شگرف شده است.
اگرچه علم در موضوع جاودانگی و افزایش عمر انسان هنوز به محبوبیت نرسیده و در دست تحقیقات

بلندمدت می‌باشد، اما در آینده‌ای نزدیک، شاهد اخبار بزرگ و جالب در رابطه با تکنیک کریسپر ،

خواهیم بود.

تاثیر تلومر در DNA و تنظیم آن با کریسپر

نقش تلومر ها در روند پیری و تاثیر کریسپر

دو نوع سلول های نامیرا وجود دارند: یکی از آنها سلول های بنیادی جنینی و دیگری سلول های

سرطانی هستند.
علت این که سلول‌های سرطانی نامیرا می‌باشند و دائم در حال تکثیر هستند این است که، تلومر

شان کوتاه است. (همانطور که در تعریف تلومر آمده ، بخشی از DNA است که غیر کد کننده می‌

باشد و در انتهای کروموزوم قرار دارد و در واقع پرایمر همانندسازی DNA به آن متصل می شود؛ با

ایجاد توالی جدید DNA از این پرایمر تلومرهای ایجاد شده، کوتاه‌تر خواهند شد.)
تکثیر سلول های عادی باعث کوتاه شدن تلومرها و در نهایت از بین رفتن تلومر می شود و در این

مورد وقتی همانند‌سازی رخ دهد، بخشی از توالی که کم شده یا اصطلاحاً مفقود شده است، کد

شده که آسیب سلولی شناخته می‌شود و باعث پیری و مرگ خواهد شد.
اما در سلول های سرطانی به دلیل آنزیم تلومراز، دیگر بحث کوتاهی تلومرها مطرح نیست.
با تکنیک کریسپر این امر امکان پذیر است که از روند کوتاهی تلومرها جلوگیری شود و یا حتی افزایش

طول آن با کنترل دقیق، که بتواند از افزایش بیش از حد طول DNA جلوگیری کرد؛ در دستور کار قرار دارد.
کریسپر می‌تواند مشکل پیری زودرس و مرگ تدریجی را حل و از آن جلوگیری کند.

 

نویسنده:مولود برنجی

ویراستار:زهرا یوسفی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *