آلزایمر ،‍ آیا چیزی می تواند جلوی آن بایستد؟

آلزایمر یعنی فراموشی!فراموشی که برای رخداد و خاطرات بد چندان هم بد به نظر نمی رسد!
آیا به همان اندازه فراموش کردن خاطرات خوش، شیرین است؟

به قول قدیمی ها هر دردی درمانی دارد و آلزایمر هم درد بی درمان نیست!

پادتنی کشف شده که شاید درمان آلزایمر نباشد اما میتواند با آن مقابله کند.
دانشمندان انگلیسی پادتنی را طراحی کرده اند که به مقابله با آلزایمر می پردازد.

مدیکال اکسپرس گزارش میکند : دانشگاه کمبریج (university of cambridge) و کالجی در لندن (ucl) به همراه پژوهشگران دانشگاه لوند (university lund) در سوئد ، روش دیگری را برای طراحی پادتن انتخاب کردند که ذرات بسیار سمی که دشمن سلول های سالم مغز به شمار می آیند و به آن ها آسیب میزنند را شناسایی می کنند و با این امر از پیشرفت آلزایمر جلوگیری میکند .

این ذرات سمی الیگومر آمیلوئید بتا (amyloid_beta oligomer) که نشانه بروز آلزایمر هستند توسط این روش شناسایی شده و از بین می روند ، این پادتن علاوه بر اینکه الیگومرها را شناسایی می کند ، کمیت آن ها را نیز میتوانند تعیین کنند .

سرپرست پژوهش پرفسور میشل وندروسکولو میگوید: این الیگومرها به سادگی ها تسلیم پادتن ها نمی شوند ، اما پژوهشگران پادتن هایی را کشف کرده اند که این ذرات سمی را با وجود زیرکیشان شناسایی می کنند . باید پادتنی کشف شود که مستقیما الیگومرها را هدف قرار دهد و این امر برای شناسایی روند و بروز و کنترل آن ضروریست.

زوال عقل معضلی است که انگلستان سالیانه ۲۶ میلیون پوند بابتش هزینه می کند ، با این وجود یکی از دلایل مهم مرگ و‌میر در این کشور زوال عقل است.
طی تحقیقاتی مشخص شده که تا چندین سال آینده دو برابر می شود و هزینه آن به مراتب بیشتر خواهد شد .

آلزایمر

آلزایمر یکی از شایع ترین نوع زوال عقل است که عوارض آن:

۱-مرگ سلول های عصبی

۲-از دست رفتن بافت مغز

۳-ضعف حافظه

۴-تغییر شخصیت

۵-مشکلات مربوط به فعالیت روزانه را میتوان نام برد.

 

در این نوع بیماری پروتئین ها که برای سلول مفید می باشند ناگهان سرکش شده و سلول های سالم عصبی را تخریب می کنند ؛ پروتئین ها باید به خوبی تا بخورند و تنظیم شوند تا عملکرد مناسبی داشته باشند ، هنگامی که روند طبیعی پروتئین برهم بریزد و‌ با شکست مواجه شوند یا به صورت اشتباه تا بخورند یک واکنش زنجیره ای را ایجاد میکنند که آخر آن مرگ سلول های مغزی ختم می شود.
پروتئین هایی که نظمشان بر هم بریزد خوشه های غیر عادی را شکل می دهند که پلاک (plaque) نام دارد،که این پلاک بین سلول های مغز شکل گرفته و امکان سیگنال دهی را کاملا از بین میبرند . رشته های پیچیده از پروتئین جلوی رسیدن مواد مغذی و سایر مواد ضروری را در بین سلول ها میگیرند و سیستم حیاتی جا به جایی را در سلول از بین می برند .

 

منابع : مجله “PNAS” و مدیکال اکسپرس

گردآوری:فاطمه عطایی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *